::Mikkal - Monolog:: Mam dwadzieścia pięć lat. Dwadzieścia pięć… Kiedy odszedł, miałem osiemnaście. Siedem lat. Siedem cholernych lat. A czasami wydaje mi się, że jeszcze wczoraj siedzieliśmy razem w bibliotece… On i ja, razem. Tylko we dwóch…Tamte trzy miesiące były najpiękniejszym okresem mojego dotychczasowego życia. Nie przesadzam; mimo, że od tamtej pory spotkało mnie szczęście, w które nie wierzyłem, że nadejdzie, dopóki faktycznie się nie zjawiło… nic nie może się równać z tamtym o
Sta.sh
